Kirche Jesu Christi der Heiligen der Letzten Tage
Fréttir - 18.11.2007

 

Velferðarstarf linar þjáningar

Birgðaskemma biskups í Salt Lake City sem var opnuð árið 1932.

Velferðarstarfsemi kirkjunnar hefur blessað líf óteljandi manna. Hér á eftir eru nokkrar þeirra frásagna, teknar úr „Red Shoes:  And Other Stories From Welfare Square“ ritað af Jesse M. Drury og Glen L. Rudd.

Á krepputímanum, áttu margir góðir Síðari daga heilagir sem bjuggu einir eða voru atvinnulausir og tekjulausir, erfitt með að baka brauð eins og alltaf hafði verið venja þeirra. Nokkrir biskupanna fóru fram á að við hefðum brauð í birgðaskemmunni til dreifingar til þeirra sem gátu ekki bakað sér sitt eigið brauð.

Dásamlegur atburður gerðist í kring um 1940 þegar lítið bakarí staðsett á South State Street var gefið Granite stikunni með þeim ásetningi að það yrði notað til að afla henni tekna. Á hinn bóginn fannst Carl W. Buehner biskupi og ráðgjöfum hans að það ætti að nota til að framleiða brauð fyrir birgðaskemmuna, og því varð bakaríið velferðarverkefni til þess að framleiða mjög nauðsynlega vöru. Um nokkurt árabil, gat stikan einnig selt framleiðslu úr bakaríi sínu til að grynna á útgjöldum sínum.

Staðsetning bakarísins breyttist tvisvar eða þrisvar, og síðar var það flutt að Velferðartorginu og nafni þess breytt í „The Deseret Bakery.“ Það gerðist eftir nærri því fjörutíu ára þjónustu meðlima Granite stikunnar.

Örvæntingarfull leit að hitagjafa

Næturvörðurinn hringdi til að greina frá að kona og dóttir hennar væru að stela kolum. Ég flýtti mér í vöruskemmuna og velti fyrir mér hvernig taka ætti á þessu undarlega máli. Þetta fékk mjög á mig. Þegar ég sá konuna varð mér ljóst að hún var ekki þjófur. Neyðin hafði rekið hana áfram til að ná í kol fyrir fjölskyldu sína. Við gáfum henni kolin.

Morguninn eftir fór ég heim til hennar. Örbirgðin blasti við mér við dyrnar. Þau áttu engan mat. Eini hitinn var frá litlum eldi þar sem kolin sem við gáfum henni kvöldið áður voru notuð sparlega. Heimilisfaðirinn var dáinn og aðrir í fjölskyldunni voru veikir. Hugrekki hennar í lífsbaráttunni rann mér til rifja.

Birgðaskemman lagði til eldsneyti og matvæli. Þar sem þau voru kirkjuþegnar, var haft samband við biskup deildar þeirra. Hann tók málið í sínar hendur og séð var fyrir fjölskyldunni svo lengi sem þörf krafði. Þau urðu mjög virk í deildinni og náðu sér fljótlega á strik og gátu séð um sig sjálf.

Fyrsta niðursuðan – 1932

Sem hluti af birgðaskemmunni og undir leiðsögn Líknarfélags stika og deilda, suðum við niður og geymdum ávexti og grænmeti sem ræktað var og gefið okkur.

Systir May Colbert naut aðstoðar Lilly May Snydergaard úr 25. deild. Systir Snydergaard stjórnaði fyrsta niðursuðustarfinu í birgðaskemmu okkar. Fyrsta daginn lukum við við 50 dósir af ferskjum og notuðum handverkfæri, þvottabala og fimm gallóna hunangskrukkur sem suðukúta. Síðar keyptum við annað handverkfæri og 32ja kvartila þrýstisuðupott. Með þessum lítilfjörlega búnaði, gátum við unnið nokkur þúsund dósir ávaxta og grænmetis þá um haustið.