Kirkjan byggir bráðabirgða húsnæði á Haíti

Sjálfboðaliðar hjálpast að við að byggja bráðabirgða húsnæði áður en regntímabilið hefst á Haíti.

Kirkja Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu hefur sett í gang áætlun sem miðar að því koma byggingarpökkum fyrir 600 bráðabirgðahúsnæði í hendur innfæddra á Haíti áður en regntímabilið hefst í apríl. Hver pakki inniheldur timbur, bárujárn fyrir þakið sem og fellibylsólar til að festa þakið við sementsgrunninn.

Markmiðið er að hjálpa fjölskyldum að komast aftur á eigin lóðir með því að hreinsa burt brak og rusl í skipulögðum þjónustuverkefnum. Þegar búið er að hreinsa lóðirnar er hægt að setja upp tjöld eða bráðabirgða húsnæði. Þetta er hluti af áframhaldandi starfi kirkjunnar sem snýst um að koma aftur á reglubundnu lífi og hjálpa fólki að standa á eigin fótum.

"Að hjálpa fólki að hjálpa sér sjálft er velferðarreglan sem við vinnum eftir," sagði Berthony Theodore, háttsettur kirkjuleiðtogi á Haíti.

Deildarstjórar velferðarkerfis kirkjunnar hafa aðstoðað staðarleiðtoga kirkjunnar við að koma á fót góðri birgðageymslu sem í eru nauðsynjavörur, til dæmis baunir, hrísgrjón og mjólk.

Pantanir eru gerða hjá staðarleiðtogum safnaða. Vörurnar eru síðan keyrðar út til hinna níu samkomuhúsa sem notuð hafa verið sem athvarf fyrir þá sem flosnað hafa upp í kjölfar jarðskjálftans.

Þrátt fyrir að rúmar þrjár vikur séu liðnar frá skjálftanum leita hundruðir fjölskyldna enn athvarfs í samkomuhúsunum níu sem staðsett eru í og við Port-au-Port. Samkomuhúsin eru orðin þekkt fyrir rósemd og öryggi meðal þeirra sem notið hafa góðs af aðstöðunni.

Kirkjan hefur útvegað tæplega 1.500 tjöld fyrir hina heimilislausu og eru mörg þeirra nú uppsett á lóðum kirkjunnar. "Nágranni minn sagði mér frá þessum stað og bauð mér að koma," sagði Cazy Lenlingy sem er 16 ára. "Ég er mjög ánægður hér. Allir hafa verið mjög vingjarnlegir og látið mér líða vel hér, þökk sé Guði."

Rúmlega 7.000 manns leituðu í upphafi athvarfs í samkomuhúsunum og voru tæplega 1/3 hluti þeirra þegnar kirkjunnar.

Kirkjan hefur stutt við bakið á nokkrum læknateymum sem annast hafa suma af hinum fjölmörgu er slösuðust í jarðskjálftanum.

"Ég get ekki setið á sófanum heima og horft á, ef það er eitthvað sem ég get gert," sagði John Matheson læknir óstyrkri röddu, en hann býr í Kennewick, Washington.

Læknar sem boðið hafa fram vinnu sína sem sjálfboðaliðar vinna við hlið innfædds læknis, Gislaine St. Louis sem er barnalæknir og þegn kirkjunnar.

"Eftir jarðskjálftann lokaði ég stofunni minni tímabundið svo ég gæti helgað tíma minn í að hjálpa börnum á þessum svæðum," sagði St. Louis læknir, "Mér þykir vænt um börn og ég vil hjálpa þeim að ná bata."

Þegar St. Louis læknir og félagar hennar heimsóttu mismunandi samkomuhús þá spurðist hratt út í samfélaginu að aðstoð væri í boði og fjöldi sjúklinga tók að streyma að. Læknarnir sáu til þess að sár sem búið hafði verið um strax í kjölfar skjálftans væru að gróa á réttan hátt og án sýkinga.

"Það sem hefur snortið mig einna mest er að sjá fólk safnast saman við kirkjuna og sjá hversu hratt kirkjan skipulagði aðstoð og brást við í kjölfar skjálftans," sagði St. Louis læknir.

Þrátt fyrir ringulreiðina er vonin fyrir hendi. Þrír af læknunum sögðust hafa þurft að takast á við neyðaratvik sama dag og þeir komu til Haíti.

"Ég tók eftir konu sem andaði þungt og var að rembast. Fæðingarhríðirnar voru að hefjast hjá henni!" sagði Rodney Anderson læknir frá Vernal, Utah. Anderson er vel kunnugur fæðingarferlinu. Hann hefur tekið á móti rúmlega 4.000 börnum á starfsferli sínum. "Ég var að vonast til þess að geta tekið á móti barni á meðan dvöl minni stæði en ég bjóst ekki við að það myndi gerast svona hratt," sagði hann.

Læknarnir Matheson, Anderson og Craig Coleby frá Houston, Texas lögðu þunguðu móðurina á borðtennisborð og tóku á móti litlum en heilbrigðum dreng.

Hin nýja móðir, Noiselia Saintdor, sagði að hún og börnin hennar fimm hefðu verið skelfingu lostin þegar jarðskjálfinn eyðilagði heimili þeirra. Þau hlupu um göturnar og áttu hvergi höfði hallað.

"Við erum ekki þegnar þessarar kirkju, en ég bað til Guðs um leiðsögn," sagði Noiselia. Hún sá annað fólk á leið til samkomuhússins og fylgdi því eftir.

"Þegar ég kom varð ég mjög glöð vegna þess öryggis sem ég finn hér," greinir Noiselia frá. "Ég er þakklát fyrir fólkið sem tekið hefur á móti okkur hér og fyrir alla sem koma að þessu dásamlega starfi."