Fréttir - 03.01.2010

Getum við séð Krist í jólahaldinu?

Eftirfarandi er ræða sem Dieter F. Uchtdorf forseti flutti sem hluta af jólaboðskap Æðsta forsætisráðsins í byrjun desember sl.

Eftir lok Síðari heimsstyrjaldarinnar bjó fjölskylda mín um skeið í Zwickau, Austur-Þýskalandi – það var þar sem við fundum kirkjuna og gengum í hana. Kirkjan átti lítið sveitasetur sem breytt hafði verið í samkomuhús, og þar sameinuðumst við öðrum kirkjuþegnum í tilbeiðslu á frelsaranum og endurnýjun skírnarsáttmála okkar.

Eitt það athyglisverðasta við kapellu okkar voru hinir fögru gluggar með steindu gleri sem sýndu frelsarann og vitjun okkar himneska föður og sonar hans til spámannsins Josephs Smith. Sem ungur drengur, horfði ég oft upp til þessara glugga og fann sérstakan anda. En hve mér þótti vænt um okkar skondna samkomuhús!

Hin sérstaka tilfinning innan veggja þeirrar byggingar virtist færast í aukana um jólin. Einhvern veginn var anganin sætari, hljóðin mýkri og birtan var töfrum líkust er hún endurkastaðist frá steindum gluggunum þessi myrku vetrarkvöld. Ég mun aldrei gleyma þessu litla sveitasetri vegna andans er ég fann þar innan veggja.

Mörgum árum síðar hryggði það mig er ég frétti að þessi ástkæra kapella – staðurinn sem umvafði okkur örmum sínum á fyrstu árum okkar sem kirkjuþegna – hafði verið jöfnuð við jörðu til að skapa rúm fyrir háreista íbúðablokk.

Ég býst við að þeir sem tóku þá ákvörðun að rústa bygginguna hafi gert það í góðri meiningu og hafi ekki vitað hvers virði þetta sveitasetur var okkar litlu hjörð. Í þeirra augum var þetta líklegast eins og hver önnur bygging. Hefðu þeir getað séð hana sem tilbeiðsluhús, stað fagnaðar og vináttu, helga kapellu – bara ef þeir hefðu litið staðinn sömu augum og ég gerði sem barn, kynnu þeir að hafa tekið aðra ákvörðun.

Skáldsagan Le petit prince [Litli prinsinn] eftir Antoine de Saint-Exupéry er mér mjög að skapi. Þar má finna þessa næmu athugasemd: „Þeir fullorðnu skilja aldrei neitt af eigin rammleik, og það er þreytandi úr hófi fram fyrir börnin að þurfa sí og æ og endalaust að útskýra fyrir þeim hlutina.“ Síðar í sögunni útskýrir vitur refur annan mikilvægan sannleik fyrir litla prinsinn: „Hér er leyndarmálið mitt. Það er ákaflega einfalt: Maður sér greinilega bara með hjartanu. Allt sem máli skiptir er ósýnilegt augunum.“1

Að geta hvorki séð hið heilaga með augunum né með hjartanu hefur verið gallinn við ástand mannkynsins allt frá upphafi vega. „Því að það, sem sumir telja mikils virði … telja aðrir einskis virði og troða það fótum.“2 Stundum eru hinir dýrmætustu og helgustu hlutir beint fyrir framan okkur, fullkomlega í sjónmáli, en við getum ekki eða viljum ekki sjá þá.

Þetta kann að eiga sérstaklega við á hinni fögru og dýrmætu jólahátíð. Þetta er blessaður árstími. Tré eru sveipuð ljúfum ljósum, búðir glitra með stórkostlegum skreytingum, og á götunum er iðandi mannmergð kaupenda er leita að gjöfum handa þeim sem þeir elska.

Allar þessar stórfenglegu útstillingar og skreytingar sem keppast um athygli okkar geta verið fagrar og upplyftandi en ef það er allt sem við sjáum, þá er okkur að yfirsjást nokkuð sem þó er fullkomlega í sjónmáli. Stundum gerist það, þrátt fyrir góðan ásetning, að við verðum svo upptekin af ábyrgðarskyldum, skuldbindingum, og streitu margvíslegra viðfangsefna að okkur mistekst að sjá með hjartanu þá hluti sem eru nauðsynlegir og helgastir.

Jafnvel margir þeirra sem uppi voru á dögum jarðneskrar þjónustu frelsarans gátu ekki séð hann, þótt hann gengi um meðal þeirra ljósum logum.

Hvers vegna gátu þeir ekki séð hann?

Jesús Kristur fæddist í fjárhúsi umkringdur lítilvægum dýrum. Hann ólst upp í lítilsvirtum bæ á útjaðri siðmenningarinnar. Hann undirgekkst ekki feril veraldlegrar menntunar. Hann hlaut ekki þjálfun í veraldlegum skólum heimspeki, lista, eða bókmennta. Sumir sem heyrðu hann kenna efuðust um uppruna menntunar hans, og sögðu: „Hvernig hefur þessi maður orðið lærður og hefur þó ekki fræðslu notið?“3 og „Hvaðan kemur honum þessi speki …? Er þetta ekki sonur smiðsins? Heitir ekki móðir hans María og bræður hans … Og eru ekki systur hans allar hjá oss? Hvaðan kemur honum þá allt þetta?“4

Hinir forfrömuðu og hinir hreyknu, þeir sem leggja traust sitt á veraldlega menntun, gátu ekki séð hann.

Jesús Kristur var ekki auðugur, og ekki hafði hann heldur stjórnmálalegt embætti. Hann bjó á meðal og kenndi auðmjúku fólki þjóðar sem var ánauðug undir Rómverjum. Þar af leiðandi virtist hann ekki verðugur athygli hinna stjórnmálalegu leiðtoga síns tíma. Voru þeir ekki einmitt uppteknir af að stjórna heiminum? Þeir áttu allt of annríkt til þess að þeir gæfu gaum að auðmjúkum kennara réttlætis. Þegar Jesús stóð frammi fyrir Pílatusi, gat hinn máttugi rómverski landshöfðingi aðeins séð kennara sem var orsökin að óróa í hans stjórnmálalega umdæmi.

Hinir auðugu og áhrifaríku, þeir sem stóðu í ströngu í annríki viðskipta sinna og stjórnunarstarfa, gátu ekki séð hann.

Fræðimenn og farísear og aðrir trúarleiðtogar þess tíma voru að leita að Messíasi. Þeir höfðu numið ritningarnar og þráðu þann tíma er fram mundi koma hinn eini sem frelsa mundi Ísrael. Þeir þráðu heitt að sjá hans dag. Þeir báðust fyrir um komu hans.

En þeir voru svo gegnsýrðir af eigin hefðum og svo blindaðir af eigin þröngu skilgreiningum á ritningunum að þeir gátu ekki séð auðmjúka manninn sem gekk um á meðal þeirra.

Jesús kom ekki með þeim hætti sem þeir höfðu vænst. Hann hafði ekki sótt trúarskóla þeirra. Og það sem verra var, hann var ekki sammála öllu sem þeir kenndu, og þar af leiðandi gat hann ekki verið þessi eini sem þeir væntu.

Hinir sjálfumglöðu og ómóttækilegu, hvers hjarta var lokað andanum, gátu ekki séð hann.

Hver sá hann?

Símeon, aldraður, guðhræddur og réttlátur maður, sá Krist. Þegar María og Jósef komu með barnið Jesú til musterisins, vissi Símeon með krafti heilags anda að þetta var vissulega Kristur, sonur hins æðsta. Og hann tók barnið í fang sér og blessaði það.5

Auðmjúkir fiskimenn og verkamenn sáu hann. Hinir sjúku, auðmjúku og örvingluðu sáu hann og þekktu hann sem frelsun Ísraels. Þó voru nokkrir meðal hinna ríku og máttugu sem voru námfúsir og gátu þess vegna séð Krist. Nikódemus ráðsherra meðal Gyðinga, sá hann,6 svo og hinn auðugi Jósef frá Arímaþeu7 og Sakkeus yfirtollheimtumaður.8

Getum við séð Krist?

Stundum þegar við lesum um fólk sem gat ekki séð frelsarann slíkan sem hann var, furðar okkur á blindu þeirra. En gerist það einnig hjá okkur að það sem leiðir afvega skyggir á sýn okkar á frelsarann – á þessari jólahátíð sem og í dagsins árlöngu önn? Sumpart eru það ytri aðstæður – gjafirnar sem við höfum áhyggjur af, skreytingarnar, eða gylliboð auglýsinganna – en oft er það eitthvað innra með okkur sem blindar okkur frá því að sjá Krist.

Hjá sumum er það ákveðið stig menntahroka sem fjarlægir þá frá Kristi. Á öld gríðarlegs magns þekkingar innan seilingar, kann hin kunnuglega saga um Jesú Krist að týnast innan um fréttaflóð af tækniframförum, aðkallandi atburðum, eða nýjustu vinsælum kvikmyndum eða bókum.

Sumir eru svo uppteknir af smáatriðunum við að lifa lífi sínu að þeir gefa sér ekki tíma til að sinna neinu öðru.  Þeir kunna að láta einhver orð falla um það sem andans er, en hjörtu þeirra beinast svo mjög að heiminum að þeir geta ekki séð Krist.

Sumir, líkt og farísearnir, leita að Kristi, en þeir eru svo uppteknir af eigin kenningum, uppáhalds andlegum efnisatriðum og skoðunum að þeim mistekst að þekkja hann. Þrátt fyrir góðan ásetning þeirra, fara þeir á mis við umbreytandi opinberanir heilags anda og þar með fara þeir á mis við einu leiðina til að meðtaka öruggan vitnisburð um Jesú Krist.

Látum okkur sjá Krist í jólahaldinu

Þetta er fagnaðartíð! Gleðskapartíð! Dásamlegur tími þegar við minnumst þess að okkar almáttugi Guð sendi sinn eingetna son, Jesú Krist, til að endurleysa heiminn!

Þetta er tími líknsemdar athafna vingjarnleika og bróðurkærleiks. Þetta er tími fyrirgefningar og þess að hljóta fyrirgefningu.

En ef til vill öllu öðru fremur, látum þetta vera tímann til að leita til Guðslambsins, konungs dýrðarinnar, hins ævarandi ljóss heimsins, hinnar miklu vonar mannkyns, frelsara og endurlausnara sálna okkar.

Ég lofa ykkur því að ef við drögum örlítið úr ringulreiðinni í lífi okkar og leitum í einlægni og auðmýkt hins hreina og ljúfa Krists með hjarta okkar, munum við finna hann, við munum sjá hann – í jólahaldinu og í árlangri dagsins önn.

Um þetta vitna ég í nafni Jesú Krists, amen.

 

HEIMILDIR

1. Antoine de Saint-Exupéry, The Little Prince, þýtt á ensku af Richard Howard (2000), 2, 63.

2. 1 Ne 19:7.

3. Jóh 7:15.

4. Matt 13:54–56.

5. Sjá Lúk 2:25–35.

6. Sjá Jóh 3:1–21.

7. Sjá Matt 27:57–58.

8. Sjá Lúk 19:2–10.