Dieter F. Uchtdorf forseti: Tekur flugið

Það var 1. október 2004, aðeins degi fyrir aðalráðstefnu Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu. Öldungur Dieter F. Uchtdorf var á skemmtigöngu með eiginkonu sinni, Harriet, þegar umræða þeirra barst að þeirri sögulegu samkomu þar sem styðja átti tvo postula en ekki aðeins einn. Því meira sem öldungur Uchtdorf og Harriet ræddu um þetta á göngu sinni báru þau aukinn hag þessara tveggja ótilgreindu manna fyrir brjósti, en líf þeirra mundi taka varanlegum breytingum vegna slíkrar ævilangrar tilnefningar.

„Um leið og við komum heim krupum við og báðum fyrir þessum mönnum og fjölskyldum þeirra,“ sagði öldungur Uchtdorf. Daginn eftir var öldungur Uchtdorf boðaður til fundar við Gordon B. Hinckley forseta á skrifstofu hans, sem tilnefndi hann sem meðlim í Tólfpostulasveitina.Þessa helgi stóð hann frammi fyrir þúsundum kirkjuþegna, sem saman voru komnir í Ráðstefnuhöllinni í miðbæ Salt Lake City, ásamt milljónum þeirra sem fylgdust með gervihnattaútsendingu um heim allan. Hann lýsti líðan sinna sem nýkallaður postuli og sagði: „Ég finn til mikils vanmáttar og hef upplifað ljúfsárar tilfinningar þegar sárlega hefur verið reynt  á sál mína á þeim mörgu klukkustundum sem liðið hafa dag og nótt frá föstudagsmorgni þessarar viku.“ 

Þegar hann fæddist 6. nóvember 1940 í Mährisch-Ostrau, Tékkóslóvakíu, var ekki hægt að bera kennsl á að hann yrði postuli síðar á ævi sinni. Öldungur Uchtdorf var yngstur fjögurra systkina og fjölskylda hans varð tvisvar landflótta á bernskuárum hans. Þegar faðir hans, Karl, var kvaddur í þýska herinn og tekinn burt frá fjölskyldu sinni, vildi móðir öldungs Uchtdorf, Hildegard, komast eins nærri vesturvígstöðvunum og möguleg var. Hún yfirgaf allar eigur sínar og fór með litlu fjölskylduna sína til Zwickau, Þýskalandi. 

Karl Uchtdorf komst lífs af í stríðinu og var mikill andstöðumaður bæði nasista og kommúnískra stjórnvalda. Hann var auðkenndur sem andófsmaður og flúði með fjölskyldu sína og leitaði henni skjóls í Frankfurt, Vestur-Þýskalandi. Öldungur Uchtdorf lýsti föður sínum sem miklum hugsjónamanni, sem bjó að sterkum persónuleika. „Hann kenndi okkur að breyta líkt og samviskan byði okkur og fylgja þeirri stefnu án þess að velta okkur upp úr afleiðingunum.“ 

Öldungur Uchtdorf sagði um bernskuár sín: „Ég lék mér í sprengjurústum húsa og ólst upp við aðstæður tapaðs stríðs og í vitneskju um að mitt eigið land hafði kallað hræðilegar þjáningar yfir margar þjóðir í hryllingi Síðari heimsstyrjaldarinnar.”

Móðir hins unga Dieters sá honum fyrir ljúfum stundum með mikilli fórnarlund. Hann minnist þess að þótt peningar hafi verið af skornum skammti á jólum til kaupa á nauðsynjum, hvað þá jólagjöfum, kom móðir hans börnunum á óvart með því að baka þýska jólaköku. Það var ekki fyrr en síðar á ævi Uchtdorf, er hann skoðaði ljósmyndir, að honum varð ljóst hve mikinn skort móðir hans hafði liðið. „Hún leit næstum út eins og fólk í stríðsmyndum, sem ekkert fékk að borða. Þannig leit hún út á þeim tíma þegar hún þurfti að sjá fyrir okkur.“

Þrátt fyrir hinar ömurlegu aðstæður í Þýskalandi í lok stríðsins, sagði öldungur Uchtdorf Drottin hafa blessað fjölskyldu sína fyrir tilstilli einhleyprar eldri konu sem bauð ömmu hans á samkomu Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu. „Amma mín og foreldrar mínir þekktust boðið,“ sagði hann. „Þau fóru til kirkju, skynjuðu andann þar, nutu ljúfmennsku meðlimanna og létu skírast.“

Þegar Dieter varð 8 ára skírðist hann líka í innisundlaug. Það var honum afar minnisstætt, því hann fylltist kvíða yfir því að fara ofan í vatnið, þar sem hann hafði aldrei lært að synda. „Ég gleymi aldrei tilfinningu friðsældar, ljúfleika og mikilvægi sem yfir mig kom þegar ég kom upp úr vatninu að lokinni þessari helgiathöfn,“ sagði hann. Fjölskyldan var staðföst við að tileinka sér hinni nýju trú sína. Öldungur Uchtdorf minntist þess af ástríki þegar faðir hans og tveir eldri bræður ákváðu sín á milli hver þeirra skildi klæðast einu jakkafötunum sem til voru er við fórum í kirkju.

Á unglingsárum öldungs Uchtdorf kviknaði áhugi hans á fluginu. Hann hjólaði margsinnis á flugvöllinn í Frankfurt til að fylgjast með flugvélunum í lendingu og flugtaki og ímyndaði sér hvernig það væri að fljúga upp í háloftin. 

Í kjölfar þessa draums hóf hann vélfræðinám þegar hann varð 18 ára og þar á eftir var hann í 6 ár í þýska lofthernum. Síðan, vegna samstarfs stjórnvalda Þýskalands og Bandaríkjanna, fór hann í þjálfun til orrustuflugs í Texas, þar sem hann ávann sér sem Þjóðverji flugréttindi Bandaríska flughersins. Þegar hann varð 29 ára varð hann flugstjóri hjá flugfélaginu Lufthansa og komst þar brátt í æðstu álnir er hann var tilnefndur sem varaforseti flugaðgerða 1982.

Samhliða atvinnuferli sínum var hann kallaður til fjölmargra kirkjuembætta í Þýskalandi og loks til fullrar kirkjuþjónustu 1994. Þeir sem starfað hafa með öldungi Uchtdorf hafa lofað leiðtogahæfileika hans og getu hans til að ná til annarra. Öldungur Dean Larsen sagði: „Öldungur Uchtdorf ber einlæga elsku til annarra og er svo viðfeldinn að hann er alls staðar velkominn.“

Öldungur Uchtdorf tekst með bjartsýni á við mótlæti, því það hefur honum lærst frá unga aldri. Hann var einn af þeim sem tókst að sannfæra þýsk stjórnvöld um að mormónar ættu ekki að vera á lista sem „sértrúasöfnuður“ – en sú staða hefði gert kirkjunni afar erfitt fyrir með að starfa þar í landi. Samstarfsfélagar öldungs Uchtdorf sannfærðu stjórnvöld um að þau þyrftu ekki að óttast trú mormóna vegna stöðu hans hjá Lufthansa.

Þótt öldungur Uchtdorf hafi borið mikla ábyrgð, var heimili og fjölskylda hans í fyrirrúmi í huga hans. Hann kynntist eiginkonu sinni, Harriet, á kirkjusamkomu og nokkrum árum síðar, 14. desember 1962, gengu þau í hjónaband. 

„Hún er dásamleg og besti lífsfélagi sem ég gæti óskað mér,“ sagði öldungur Uchtdorf.  Hanno Luschin, samstarfsmaður í kirkjunni og ævilangur vinur, tekur í sama streng: „Þrátt fyrir atvinnuframa hans og ýmsar kirkjukallanir, má rekja stóran hluta árangurs hans til hans góða hjónabands, sem lýsir sér í algjörri tryggð við Harriet og hennar óbrigðula stuðningi við hann.“

Uchtdorf-hjónin eignuðust svo tvo börn, Guido og Antje. Antje sagði áhugasemi foreldra sinna hafa skapað töfrumgædda barnæsku. „Mömmu finnst allt vera spennandi og pabbi gerir allt spennandi. Hann gerir allt að ævintýri – jafnvel það að fara út í búð að versla. Þau fóru með okkur í ein þau skemmtilegustu ferðalög sem börn geta hugsað sér.“

Þótt Guido og Antje búi handan hafsins með fjölskyldum sínum, skilja þau þá skuldbindingu föður síns sem felst í þeirri köllun hans að vera vitni Jesú Krists um heim allan. Sú fyrirhöfn móður hans að uppörva hann á erfiðum tímum er bundin í huga hans þegar hann framfylgir skyldum sínum.    Fordæmi hennar er eitt þeirra sem öldungur Uchtdorf tileinkar sér nú. „Þegar við förum út meðal fólks í heiminum, ber okkur að uppörva, liðsinna og styrkja þá sem þess þurfa, að elfa vansæla og vanmáttuga. Það er einmitt það sem hún gerði.“