TRÚARSIÐIR OG TRÚARIÐKUN

Nafngjöf og blessun barns   

Nokkru eftir fæðingu er barni gefin sérstök blessun og er þá geint frá nafni þess og því veitt blessunarorð er snerta framtíð þess á jörðu. Blessun þessi er veitt af einhverjum sem hefur prestdæmið. Oft er það faðir barnsins eða annar prestdæmishafi sem nátengdur er fjölskyldunni.

Skírn   

Drottinn hefur boðið að sérhver einstaklingur skuli skírast af einhverjum sem til þess hefur prestdæmisvald (Jóh 3:5). Það á við um börn sem eru átta ára eða eldri og fullorðna sem ganga vilja til liðs við kirkjuna. Fjölskylda og vinir eru yfirleitt viðstaddir skírnarathöfn, sem fram fer í samkomuhúsi þar sem skírnarfontur er. Helgiathöfn skírnar gerir kröfu um að sá er skírist sé algjörlega hulinn vatni í niðurdýfingarskírn.

Vígsla til prestdæmisins  

Prestdæmishafar kirkjunnar eru ólaunaðir og ekki skólagengnir prestar. Verðugur piltur gertur hlotið Aronsprestdæmið þegar hann er 12 ára og Melkísedeksprestdæmið 18 ára. Fjölskyldan er yfirleitt viðstödd vígsluna til að sýna ást og stuðning. Ef fullorðinn karlmaður gengur til liðs við kirkjuna getur hann hlotið prestdæmið um leið og hann er undir það búinn að axla skyldur og ábyrgð prestdæmisins.

Blessun sjúkra   

Þeir sem sjúkir eru geta, líkt og gert var á tíma Nýja testamentisins, beðið um sérstaka blessun frá prestdæmishafa (Jakbr 5:14). Hinn sjúki er fyrst smurður á þann hátt að nokkrir dropar af olívuolíu, sem hefur verið helguð til blessunar sjúkra, eru smurðir í hvirfilinn. Að því loknu leggja prestdæmishafar hendur á höfuð hins sjúka og innsigla (staðfesta) smurninguna. Þegar það hefur verið gert eru blessunarorð veitt með valdi prestdæmisins. Hvort slík blessunarorð uppfyllast er ávallt undir vilja Guðs komið og trú þess sem tekur á móti blessuninni.

Fjölskyldukvöld   

Kirkjuþegnar koma saman með fjölskyldu sinni einu sinni í viku – yfirleitt á mánudegi – til að kenna hvert öðru eða gera eitthvað skemmtilegt saman. Fjölskyldan nýtir tilefni þetta til að efla samheldni sín á milli og læta um kenningar fragnaðarerindis Jesú Krists.

Halda hvíldardaginn heilagan   

Kirkjuþegnar hafa hvíldardaginn á sunnudegi og er hann Drottins dagur. Á þeim degi er Guð tilbeðinn og er hann ekki vinnudagur. Eftir sunnudagssamkomur eiga kirkjuþegnar hljóðan daga heima fyrir eða heimsækja vini eða ættingja eða gera góðverk.

Trúboð  

Fólk fer yfirleitt í trúboð á aldrinum 19 til 21, en þeir sem komnir eru á eftirlaun geta einnig þjónað í trúboði. Áður en trúboði heldur til þess svæðis sem hann eða hún þjónar á, heldur hann ræðu um kenningar og reglur fagnaðarerindisins á sakramentissamkomu. Fjölskylda og vinir hans eða hennar eru þá einnig viðstaddir. Fjölskylda trúboðans, eða hann sjálfur, fjármagnar trúboðið, sem stendur yfir í eitt og hálft til tvö ár, því engin launuð klerkastétt er í kirkjunni. Þegar trúboði kemur heim af trúboði greinir hann frá þjónustu sinni. Fjölskylda og vinir eru þá einnig á þeirri samkomu.

Hjónaband  

Til hjónabands er stofnað í sérstöku húsi tilbeiðslu sem nefnist „musteri.“ Þegar eru 115 slíkar byggingar í notkun og 13 í byggingu víða um heim. Aðeins fáeinum gestum er leyft að vera viðstaddir hina raunverulegu hjónavígslu musterisins. Það eru þeir kirkjuþegnar sem eiga rétt á inngöngu í musterið. Aðrir gestir taka þátt í brúðkaupsveislu utan musterisins. Eftir hjónavígslu musterisins láta hin nýgiftu hjón taka ljósmyndir af sér og fjölskyldu og vinum á musterislóðinni. Yfirleitt er brúðkaupsveisla sama kvöldið eða síðar, eftir því sem tíðkast í landi hverju. Gjafir eru gefnar sé það til siðs.

Jarðarfarir   

Jarðarfarir Síðari daga heilagra standa saman af trúartónlist og stuttum ávörpum sem varða ævi hins látna og kenningar Jesú Krists. Biskup stjórnar yfirleitt jarðarfararsamkomum sem hafðar eru í samkomuhúsi. Von og trú einkenna jarðarfarirnar, því Síðari daga heilagir trúa að fjölskyldan sameinist að þessu lífi loknu. Blóm eru höfð til skreytingar, sé það venja í landi fjölskyldu hins látna.