TRÚBOÐSSTARF

Nokkrum dögum eftir stofnun Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu hinn 6. apríl 1830, kallaði Joseph Smith yngri bróður sinn, Samuel, til að þjóna sem fyrsti trúboði hinnar nýstofnuðu kirkju.

Frá köllun Samuels Smith 1830 sem fyrsta trúboða og fram til júní 2007, hefur ein milljón trúboða, piltar, stúlkur, hjón á eftirlaunum og eldri einhleypar konur, verið fulltrúar kirkjunnar út um heiminn sem trúboðar. Sem sakir standa hafa 145 hinna 239 þjóða heimsins starfandi trúboða innan landamæra sinna.

Á árunum 1830 til 1899, er áætlað að um 12.827 trúboðar hafi verið kallaðir til að boða fagnaðarerindi Jesú Krists. Frá 1900 til 1950, hækkaði talan í 50.143. Frá 1951 til 1989, þjónuðu um 402.372 trúboðar. Eftir 1990 hins vegar hafa um 534.658 eða meira en helmingur allra trúboðanna sem þjónað hafa, tekið á sig þá ábyrgð að deila boðskap Kirkju Jesú Krists.

Smith hinn yngri, ferðaðist, samkvæmt frásögn móður hans, Lucy Mack Smith, meira en 40 kílómetra fyrsta dag trúboðs síns, og var „vísað á dyr jafnóðum og hann lýsti stefnumiðum sínum.“ Þótt upphaf trúboðs Smiths við að deila boðskap hinnar nýþýddu Mormónsbókar hafi ekki verið árangursríkt, skildi hann eftir eintak af bókinni sem að lokum komst í hendur Brigham Young og bróður hans, Phineas. Young bræðurnir báðir tóku á móti kenningunni og gengu til liðs við hina nýstofnuðu kirkju.

Trúboðsverkið varð snemma mikils metið á upphafsárum kirkjunnar. Í október 1830, eitthvað sex mánuðum eftir starf Samuels Smith, var fjórum mönnum boðið að kenna Amerískum indíánum, eða Lamanítum eins og þeir eru nefndir í Mormónsbók. Oliver Cowdery, Parley P. Pratt, Peter Whitmer, yngri, og Ziba Peterson lögðu upp í ferð til vesturjaðarins, og stönsuðu til að kenna í Kirtland, Ohio, áður en þeir brutust áfram til Missouri. Pratt sagði frá að hópurinn, „ferðaðist fótgangandi um fimm hundruð kílómetra um víðáttumiklar sléttur og um vegleysur um ótroðinn snjó, hús voru fá og strjál og ömurlegur norðaustan næðingurinn lék stöðugt um okkur.“ Hópurinn fór eitthvað 2400 kílómetra, mestmegnis gangandi er þeir fóru um sveitirnar að vetrarlagi. Þótt hið sérstaka verkefni þeirra að kenna Lamanítum reyndist erfitt, gengu nokkur hundruð manns í norðaustur Ohio í kirkjuna sem árangur af erfiði þeirra.

Næstu trúboðar þjónuðu um skeið í Kanada, en fyrsta trúboðið erlendis var unnið af

Heber C. Kimball og Orson Hyde árið 1837.  Félagarnir hófu störf á Bretlandseyjum. Leiðtogar kirkjunnar, átta meðlimir Tólfpostulasveitarinnar ásamt öðrum, lögðu upp í trúboðsþjónustu á Bretlandi í apríl 1839. Þúsundir manna gengu í kirkjuna sem árangur af þessu trúboðsátaki. Margir fluttust til Bandaríkjanna á fimmta áratugnum, færandi kirkjunni styrk á erfiðu tímabili.

Á sjötta áratug nítjándu aldar þjónuðu trúboðar í Síle, Frakklandi, Þýskalandi

Gíbraltar, Havaii, Indlandi, Ítalíu, Möltu, Skandinavíu, Suður-Afríku og Suður-Kyrrahafseyjum og Svisslandi. Um aldamótin bættust við trúboð í Mexíkó, Samóa, Tahití og Tyrklandi. Um 1903 bættust níu lönd við.

Fyrstu ógiftu kventrúboðarnir þjónuðu á þeim tíma. Inez Knight og Lucy Jane (Jennie) Brimhall, voru kallaðar sem þjónandi trúboðar í apríl 1898. Brimhall lýsti hinni einstöku þjónustu þeirra. „Á kvöldin,“ sagði hún, „fórum við [ásamt öldungunum] út á göturnar á fundi. Á fjölförnu horni mynduðum við hring, sungum sálm, eitt okkar flutti bæn og svo sungum við aftur. Stór hópur staðnæmdist til að hlusta á okkur.“

David O. McKay, þá meðlimur Tólfpostulasveitarinnar fékk það verkefni frá Heber J. Grant forseta kirkjunnar frá 1918-1945, að fara í 90 þúsund kílómetra ferð til allra trúboða kirkjunnar 1920-1921. Hann kom við á Nýja Sjálandi, í Ástralíu, Asíu, Indlandi, Egyptalandi og Evrópu, vígði Kína fyrir kennslu boðskapar fagnaðarerindisins.

Á árinu 1926 stofnaði annar meðlimur hinna tólf, Melvin J. Ballard, trúboð í Buenos Aires, Argentínu, og lét þess getið að „verk Drottins mun ganga hægt fram hér um skeið … en sá dagur mun koma þegar Suður-Ameríku trúboðið verður áhrifamikið í kirkjunni.“

Kennsluaðferðir trúboðsins og undirbúningur tóku framförum undir stjórn Davids O. McKay, forseta kirkjunnar frá 1951 til 1970. Námskeið fyrir nýkallaða trúboðsforseta var fyrst haldið 1961, og sex lexía kennsluáætlun og „allir meðlimir trúboðar“ áætlunin hófust það sama ár. Þar að auki hófst tungumálakennsla sem hluti af trúboðsundirbúningnum með spænskukennslu á vegum Brigham Young háskólans í Provo, Utah, en óx upp í nokkur tungumál í Provo Language Training Center 1963 og aftur í Missionary Training Center árið 1978. Sem stendur fá meira en 80 prósent trúboðanna tungumálaþjálfun og kennslufræðinám í MTC í Provo, Utah, en aðrir mæta í þjálfunarmiðstöðvar á 17 stöðum öðrum út um heiminn.

Á starfstíma sínum sem forseti kirkjunnar, 1973-1975, lagði Spencer W. Kimball áherslu á að „allir hæfir, verðugir piltar ættu að þjóna í trúboði,“ leiðbeiningar sem meira en tvöfölduðu trúboðsliðið á tólf árum.

Aukin áhersla á mikilvægi trúboðsstarfsins tvöfaldaði enn á ný sjálfboðaliðastarfið á tíunda áratugnum. Til viðbótar við að piltar og stúlkur þjóni, var hvatning aukin til eftirlaunahjóna að þjóna.

Eftir því sem trúboðum og meðlimum fjölgaði, var nýr mælikvarði fyrir trúboðsþjónustu tekinn upp árið 2003. Gordon B. Hinckley, forseti kirkjunnar frá 1995, gaf þessi fyrirmæli: „Trúboðsverk er erfitt. Það krefst styrks og lífskraftar. Það krefst skýrrar hugsunar og hæfileika. … Það krefst trúar, þrár, og einbeitingar. Sú stund er upp runnin að við verðum að hækka staðal þeirra sem eru kallaðir. …“ Hinckley forseti bauð kirkjumeðlimum einnig að tvöfalda verk sitt við að hjálpa trúboðunum sem þjóna í nágrenni þeirra.

Á árinu 2005 voru nýjar kennsluaðferðir, Boðið fagnaðarerindi mitt, teknar í gagnið í trúboðum út um heiminn. Beitandi hinum nýju leiðbeiningum, kenna trúboðar nú reglur fagnaðarerindisins með meiri andlegum krafti fremur en fara með utanbókar lærðar lexíur.

Sem stendur, kenna trúboðar nú fagnaðarerindið á næstum því 170 mismunandi tungumálum og hafa aðgang að Mormónsbók á 106 þessara tungumála, sem er heldur betur framför frá hinni auðmjúku byrjun Samuels Smith hins fyrsta trúboða Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu.  Árið 2007 hafa ein milljón kirkjuþegna þjónað sem trúboðar síðan Samúel Smith hóf trúboðsstörf árið 1830.