Tímamót hjá Varanlega menntunarsjóðnum

Dilson Maciel de Castro yngri í starfi sínu sem hjúkrunarfræðingur í Brasilíu. Varanlegi menntunarsjóðurinn hjálpaði honum að öðlast menntunina sem þurfti til þess að fá starfið.

Í þessum mánuði mun Varanlegi menntunarsjóður Kirkju Jesú Krists hinna Síðari daga heilögu hafa veitt rúmlega 40,000 manns víða í heiminum aðstoð við að öðlast menntun, starfsþjálfun og atvinnutækifæri til að bæta stöðu sína og fjölskyldna sinna.

„Hann vex mjög hratt,“ sagði framkvæmdastjórinn öldungur John K. Carmack. „Við höfum fengið 50 prósent fleiri umsóknir í ár miðað við síðasta ár. Einnig var marktæk aukning á árinu þar á undan.“ Öldungur Carmack telur að verkefnið eigi bara eftir að vaxa. Hann sér fyrir sér að í framtíðinni muni sjóðurinn aðstoða allt að 100,000 manns og  jafnvel fleiri.

Varanlegi menntunarsjóðurinn aðstoðar kirkjuþegna á aldrinum 18 til 30 ára, sem margir hverjir hafa þjónað í trúboði, að öðlast menntun og starf sem að öðrum kosti væri þeim ekki fáanlegt. Sjóðurinn hóf starfsemi sína fyrir átta árum í Mexíkó, Perú og Síle. Í dag hafa kirkjuþegnar í 42 löndum aðgang að sjóðnum.

Ungur maður í Perú sem lærði bókhald sagði: „Ég er Guði mjög þakklátur fyrir þetta dásamlega tækifæri að öðlast það sem bræður mínir og systur fengu ekki, að hjálpa fjölskyldu minni og ná markmiðum mínum.“

„Varanlegi menntunarsjóðurinn færir einnig sjálfsvirðingu og von,“ sagði öldungur Carmack. „Sú sýn sem fyrrverandi forseti kirkjunnar, Gordon B. Hinckley, núverandi forseti, Thomas S. Monson, og stjórnarmenn hafa haft er fyrst nú að verða að veruleika.“

Í byrjun var Innflytjendasjóðurinn sú fyrirmynd sem Hinckley forseti hafði að leiðarljósi. Innflytjendasjóðurinn var við lýði um og eftir miðbik nítjándu aldar og veitti sá sjóður rúmlega 30,000 Síðari daga heilögum aðstoð við að flytjast búferlum frá Evrópu til Salt Lake dalsins.

Þegar Hinckley forseti setti Varanlega menntunarsjóðinn á fót árið 2001 lagði hann áherslu á þörfina á að hjálpa öðrum að læra og ná framförum. Á ráðstefnu kirkjunnar sagði Hinckley forseti: „Við þurfum að hugsa um hvert annað af meiri kostgæfni. … Við þurfum að leggja okkur eilítið meira fram við að aðstoða þá sem eru neðst í stiganum. Við þurfum að veita hvatningu og hjálparhönd til þeirra trúaðra manna og kvenna sem búa yfir heilindum og hæfni, sem geta, með smá aðstoð, klifrað upp þennan stiga.“

Fjármagn sjóðsins samanstendur af örlátu framlagi kirkjuþegna og annarra samtaka. Um er að ræða hringrásar auðlind þar sem einstaklingur fær lánaða peninga til að borga að hluta til fyrir menntun eða starfsþjálfun sem leiða mun til arðvænlegs starfs á heimasvæði viðkomandi. Þátttakandinn endurgreiðir síðan lánið með lágum vöxtum.

Ungur maður í Mexíkó sem lærði að vera aðstoðarmaður tannlæknis sagði: „Loforð mitt er að endurgreiða lánið er ég hef lokið við nám mitt í tækniskólanum, sem sjóðurinn gerir mér kleift að stunda, svo að aðrir fyrrverandi trúboðar geti notið þessara sömu blessana.“

Þetta gagnverkandi eðli sjóðsins er það sem hjálpar til við að þjálfa framtíðar leiðtoga segir öldungur Carmack.

„Hugmyndin er að þjálfa fólk og láta þau verða eins sjálfbjarga og sjálfbær og mögulegt er,“ sagði öldungur Carmack.

Samkvæmt skýrslum eru nú þegar rúmlega 10 prósent af staðarleiðtogum kirkjunnar í Kólumbíu, Ekvador og Venesúela útskrifaðir lánþiggjendur sjóðsins. Monson forseti hefur sagt að framtak sjóðsins er að breiða úr sér og að „þetta unga fólk er að finna störf og öðlast getu til þess að endurgreiða lánin. Varanlegi menntunarsjóðurinn er kraftaverk sem á sér bjarta framtíð.“

Monson forseti og aðrir leiðtogar kirkjunnar hafa veitt veigarmikil loforð um áhrif sjóðsins á þátttakendur, fjölskyldur þeirra, kirkjuna og samfélög þátttakenda. Þau loforð sem eru að uppfyllast telja meðal annars hátt útskriftar hlutfall, marktæk atvinnutækifæri, jákvæðar heimtur af lánum og persónuleg fjárhagsleg velmegun þrátt fyrir erfið lífs- og fjárhagsleg skilyrði margra kirkjuþegna víða í heiminum.