Mannúðarstarf LDS - Kirkjuleiðtogar í Kongó höfðu áhyggjur af velferð meðlimanna þar, því kassava akrarnir höfðu sýkst og eyðilagst, kassava markaðurinn hrunið í verði og landið var enn í sárum eftir langa borgarastyrjöld. Menn sem vanir voru akurvinnu voru nú atvinnulausir. Meðlimir á öllum aldri þjáðust vegna hungurs og alvarlegs næringarleysis. Kirkjuleiðtogar báðu mannúðarsamtök SHD um aðstoð við að bjarga þessari mikilvægu uppskeru til að viðhalda atvinnu og koma í veg fyrir hungurssneyð.

Kassava er trjákennd, ætileg rótarplanta sem þrífst í þurrum og næringarsnauðum jarðvegi. Hún þriðji stærsti kolvetnafæðutegund heimsins og uppfyllir einn þriðja af kolvetnaþörf fólks í Afríkulöndum suður af Sahara eyðimörkinni. Kassava kemur í veg fyrir hungursneyð, því hægt er að uppskera jurtina eftir þörfum. Þessi æta jurt er þó viðkvæm fyrir jarðvegssjúkdómum og getur myndað eiturefni, aðallega blásýrusalt. 

Kassavaræktinni fylgir margs konar vandi, þótt hún sé megin útflutningsvara Kongó og aðalfæðutegund hinna 71 milljóna íbúa landsins. Því miður hafa langdregin borgarastyrjöld og sjúkdómsfaraldur akranna orðið til að eyðileggja akrana. Alþjóðlegt markaðshrun á kassava hefur svo ollið enn frekari fátækt á dreifbýlissvæðum. Afleiðing þessa varð síðan hungursneyð og næringarleysi.

Mannúðarsamtök SDH skipulögðu fæðuverkefni sem hefur borið gríðarlegan árangur og orðið til mikillar blessunar fyrir fólkið á dreifbýlissvæðum Kongó.

"Árið 2006 könnuðum við nokkur líknarfélög og háskóla á svæðinu," sagði Wade Sperry, SDH verkefnisstjóri hjálparstarfsins.

"Eitt þeirra - líknarfélagið llTA í Nígeríu - hafði þróað bakteríu ónæmt afbrigði af kassava plöntunni. Það vildi fúslega hjálpa prestdæmisleiðtogum svæðisins við að þjálfa bændurna í framleiðslu ónæmu plöntunnar og finna nýja markaði."

Þriggja ára áætlun til að hjálpa fjölskyldum að endurreisa landbúnað sinn var samþykkt. Ónæmum plöntum var dreift til 500 fjölskyldna.  Með þátttöku kirkjuleiðtoga á svæðinu, var fjölskyldum kennt að undirbúa akra sína og bæta ræktunaraðferðir.

"Akrarnir voru erjaðir með handafli," sagði Ferren Squires, yfirmaður Landbúnaðardeildar Mannúðarstofnunar SDH. "Við vissum að dýpri vélræn plógun mundi útrýma sjúkdómnum og leysa vandann." Sem betur fer hafði sveitastjórinn nýlega útvegað tvær dráttarvélar sem hægt var að nýta.

"Fólkið þurfti líka að læra nýjar ræktunaraðferðir, svo sem vökvun og bil á milli plantna," sagði bróðir Sperry.

Af 22 nýjum afbrigðum af kassava sem IITA hafði þróað, voru 10 prófaðar af bændum síðla 2009. Hið nýja afbrigði var ónæmt fyrir sjúkdóminum, hafði lítið magn blásýrusalts, var þurrkþolið, hraðvaxið og afar frjósamt.  Uppskeran varð 50% meiri en upprunalega plantan sem ræktuð hafði verið til þessa.

Úr fyrstu uppskerunni komu 300.000 græðlingar. Þeir voru notaðir til að planta kassava á 30 hektara, sem gáfu af sér 900 tonn af rótum fyrsta árið.

Mannúðarstofnun SDH starfaði með kirkjuleiðtogum SDH og IITA við byggingu lítillar framleiðsluskemmu. Í skemmunni voru skurðarvél, pressa, mölunarvél og tveir síutankar til að fullvinna framleiðsluvöruna til geymslu eða markaðssetningar.

Bændurnir höfðu áður aðeins skorið, þvegið og þurrkað ræturnar, en nú var bætt við öðrum þvotti, ristun, gerjun og flokkun til að minnka moldartapið og bæta bragðið. 

Prófunarverkefninu er lokið, en sögunni ekki. Prestdæmisleiðtogar halda áfram að sjá um jarðargæðin með því að skipta ræktunarlandinu á milli sjö greina SDH í Luputa-umdæminu.

Fjölskyldur rækta líka eigin kassava og skipta síðan á uppskerunni fyrir litla upphæð sem notuð er til að viðhalda tækjabúnaðinum. Oft hafa þær nægilegt hveiti til afnota og til geymslu og til að selja fyrir smáhagnað á markaðstorginu.  Allt umfram magn er notað til að hjálpa fátækum og þurfandi.

"Framleiðsla þessi er sjálfbær eins og best gerist." sagði bróðir Squires.

"Þessir bændur hafa með aukinni framleiðslu og betri markað- og vinnutækni bætt sjálfbærni sína. Þeir hafa gefið hinum fátækari af umfram magni sínu. Þetta er stórfengleg velgengnissaga."