Leiðtogar kirkjunnar voru á réttum stað á réttum tíma til að geta brugðist skjótt við kólerufarsóttinni sem skyndilega braust út nýverið í Papua í Nýju Gíneu, sem varð yfir 300 manns að bana, þ.m.t. 76 Síðari daga heilögum í fjórum greinum kirkjunnar.

Öldungur Dirk Smibert, svæðishafi Sjötíu, og fámennur hópur kirkjuleiðtoga í Papuan kom til Daru síðdegis 11. nóvember. "Við komum til Daru frá Sogere, þar sem við höfðum stofnað nýtt umdæmi, og eftir að hafa vitjað hinna heilögu í Isumo, þegar okkur bárust ótíðindin," sagði öldungur Smibert. "Við höfðum ráðgert að koma aðeins við í Daru áður en við flygjum burtu daginn eftir, svo við hugðumst hafa þjálfunarfund fyrir prestdæmisleiðtogana þar um morguninn.  Þá um morguninn greindi einn greinarforsetanna mér frá því að 11 meðlimir greinar hans hefðu rétt í þann mund látist úr kóleru."

Öldungur Smibert hringdi þegar í stað í svæðisforsætisráðið, sem með stuttum fyrirvara boðaði til neyðarfundar með Velferðardeildinni. 

Mikilvægum áætlunum var hrint í framkvæmd, í skjótu samstarfi við lækna og stjórnmálamenn staðarins, og kirkjunni tókst að fá afnot af kapellu til bráðabirgða, sem auka rými fyrir sjúkrahús svæðisins, sem fljótlega varð yfirfullt þegar farsóttinn breiddist út.  

"Fólkið var afar hjálpsamt við að færa hina sjúku til okkar í barkarbátum," sagði Anthony Mahler læknir og sjálfboðaliði frá Ástralíu, sem fór til Papua í Nýju Gíneu með læknateyminu. "Við veittum yfir 200 kólerusjúklingum meðferð á fyrsta sólarhringnum í þorpinu Sogere, þar á meðal 30 sem voru alvarlega veikir."

Þegar tíðindin um kólerufarsóttina bárust til Ástralíu, var landamærunum við Torres sundið lokað, eftir að ríflega 100 íbúar Papua í Nýju Gíneru höfðu látist af sjúkdómnum. Á þeim tíma var tilkynnt að 5.000 manns hið minnsta hefðu smitast í farsóttinni.

Kirkjan gekk til liðs við nokkrar óháðar stofnanir til að bregðast við farsóttinni og sendi 25 tonn af matvælum og hjúkrunarbirgðum til svæðisins.   Birgðirnar voru meðal annars átta tonn af hrísgrjónum, fjögur tonn af fiski, fjögur tonn af hveiti, 1000 sótthreinsandi sápustykki og fjögur tonn af matarolíu. Hjálparstofnun kirkjunnar í Salt Lake City sendi líka 2.500 afar nauðsynlegar vatnsflöskur til Port Moresby.

Kirkjan og meðlimir hennar störfuðu með AusAID, Médecins Sans Frontiers/Læknar án landamæra, Alþjóðaheilbrigðismálastofnuninni og fleiri stofnunum til að veita hinum sjúku aðhlynningu, sem og að fræða samfélagið um hvernig sporna á gegn útbreiðslu sjúkdómsins.

Sérstakir erindrekar sem kirkjan kostaði og skipulagði, voru læknarnir Mahler og David Williams, sem, ásamt skipuleggjandanum Shane Palmer frá Cairns-based kirkjugrein, héldu til Daru-eyjar og nærliggjandi Fly River Delta, til að veita kólerusjúklingum aðhlynningu.

Williams læknir, frá Capalaba-deild, sagði: "Eitt það erfiðasta sem ég þurfti að gera átti sér stað í hinu litla þorpi Sisiama, þegar ég þurfti að vera á hnjánum í forinni í rúma klukkustund og halda holnál fastri í æð spriklandi og veinandi ungbarns. Á sama tíma þurftum við að gefa móður þess næringu í æð vegna þess að brjóstamjólk hennar hafði gufað upp. Meðan á þessu stóð reyndi hún árangurslaust að gefa barninu brjóst til að róa það. Sumir höfðu hvorki etið eða drukkið, því fólkið óttaðist svo að verða kóleru að bráð."

Í einu afskekktu þorpi nærri Bamu River, veittu læknar og hjúkrunarlið 185 sjúklingum meðferð á einni nóttu, og störfuðu með blysljós eða vasaljós á bráðabirgðasjúkrahúsi. Í sumum tilvikum urðu þeir að endurlífga sjúklinga, sem voru við dauðans dyr vegna ofþornunar og koma þeim til stöðugs ástands. 

"Það var einn maður sem [var í flogakasti] þegar hann kom og var sennilega nokkrum mínútum frá dauða," sagði dr. Mahler. "Margir aðrir hefðu ekki lifað í sólarhring. Þótt birgðir væru til í Daru, var skortur á fólki sem hafði þekkingu á að nota þær. Fólkið var afar þakklátt að fá til sín tvo lækna."

Hinn 20. nóvember tilkynnti Geoffrey Clark, fulltrúi Alþjóðaheilbrigðismálastofnunar í  Daru, að tökum hefði verið náð á kólerufarsóttinni á eyjunni og reynt yrði að koma í veg fyrir útbreiðslu hennar í Papua á suðurströnd Nýju Gíneu.

Öldungi Smibert varð hugsað til hörmunganna sem þarna gerðust og greindi frá tilfinningum sínum þegar honum bárust fyrst tíðindin um farsóttina og dauða fjölmargra samferðamanna sinna meðal hinna heilögu. "Ég var á þjálfunarfundi með prestdæmisleiðtogunum sem komið höfðu saman þegar ótíðindin bárust," sagði hann. "Mér varð rétt sem snöggvast hugsað um atburð í sögu kirkjunnar. Það var þegar Brigham Young rauf aðalráðstefnu árið 1856, er honum höfðu borist tíðindin um ófarir handvagnahóps Willies, þar sem margir höfðu dáið og fólkið þjáðist af frostkuli og hungri, til að senda bræður prestdæmisins til bjargar."

Með þann atburð í huga, greindi öldungur Smibert bræðrunum frá kólerufarsóttinni og sagði þeim söguna um Brigham Young. "Ég skýrði síðan frá því að við mundum slíta fundinum til að koma til bjargar."

Helgaðri olíu var dreift til bræðranna, sem síðan héldu tveir og tveir saman út í þorpin til að veita þeim meðlimum umdæmisins þjónustu sem smitast höfðu af kóleru og blessa þá og hugga sem misst höfðu ástvini.  "Þarna um morguninn voru veittar 110 blessanir," sagði öldungur Smibert.

Trú og kærleikur tóku að aukast í hjörtum hinna heilögu og kraftaverk gerðust þegar heimamenn og leiðtogar kirkjunnar og fleiri stofnanir unnu saman að því að hefta farsóttina. Þótt upptök farsóttarinnar hefðu verið í Daru, komust aðstæður brátt í jafnvægi þar, en farsóttin hélt áfram að geysa í þorpum á meginlandinu. Í desember var tilkynnt að yfir 800 manns hefðu hlotið lækningu af sjúkdóminum og yfir 300 hefðu látið lífið.

Dr. Mahler sagði er hann var í Ástralíu að nýju: "Sjálfum fannst mér það mest gefandi reynsla lífs míns að hjúkra fólkinu í Bamu River.  Það var afar krefjandi að starfa við þær erfiðu aðstæður sem okkur var ætlað að gera. En ekkert var jafn gefandi og að sjá ungbörn sem orðið höfðu fyrir alvarlegu vökvatapi bregðast fljótt við meðferðinni."

Kirkjan skráði 76 hörmuleg dauðsföll meðal meðlima sinna í Papua í Nýju Gíneu. "Við færum þeim sem urðu illa úti í farsóttinni okkar innilegustu hluttekningu og elsku," sagði öldungur Brent H. Nielson í forsætisráði Kyrrahafssvæðis kirkjunnar.  "Við sýnum þeim einlæga samúð sem hafa misst fjölskyldu eða vini."