James E. Faust forseti deyr 87 ára

James E. Faust forseti, annar ráðgjafi í Æðsta forsætisráðinu, lést á heimili sínu snemma morguns hinn 10. ágúst s. l. umkringdur fjölskyldu sinni.

Faust forseti, 87, hafði þjónað í Æðsta forsætisráðinu síðan 1995, og meðal aðalvaldhafa kirkjunnar í 35 ár. Í yfirlýsingu frá kirkjunni segir að Faust forseti hafi dáið af ‘aldurstengdum’ orsökum.

Útför hans var haldin um hádegi, þriðjudaginn 14. ágúst í Laufskálanum í Salt Lake City.

Meðal síðustu verka hans utan heimilisins var að mæta á hljómleika Laufskálakórs mormóna í tilefni landnemadagsins 20. júlí og í afmælishóf haldið honum til heiðurs í stjórnunarbyggingu kirkjunnar 31. júlí; hluta þess dags var hann í skrifstofu sinni.

Faust forseti var tilnefndur annar ráðgjafi í Æðsta forsætisráðinu 12. mars 1995. Hann lét þess eitt sinn getið við Church News að hann vonaðist til að sín yrði minnst sem „vinnuþjarks í ríkinu, fremur en sýningargrips.“ Ósk hins æruverðuga postula er uppfyllt – svo sannarlega. Líf hans einkenndist einmitt af vinnusemi. Óbrigðul þjónusta Fausts forseta bæði í kirkjustörfum og atvinnu átti rætur í uppeldi hans á búgarðinum. Vinnan var honum traustur vinur og óaðskiljanlegur félagi.

En Faust forseta verður einnig minnst fyrir fágun hans – menntaður, íhugull maður fær um að bera margvísleg höfuðföt með glæsibrag. Lögfræðingur. Verslunarmaður. Opinber starfsmaður. Hermaður. Trúboði. Kirkjuleiðtogi. Eiginmaður, faðir, afi.

„Hann er maður jafnvægislistarinnar. … Ég get ekki fundið neitt sem á skortir hjá bróður Faust,“ sagði Gordon B. Hinckley forseti, sem þjónaði með Faust forseta í Æðsta forsætisráðinu frá 1995 til 2007 (James B. Bell, In the Strength of the Lord — the Life and Teachings of James E. Faust, Deseret Book Company, Salt Lake City, Utah, 1999, bls. 230).

James Esdras Faust fæddist 31. júlí, 1920, í Delta, Utah, foreldrunum George A. og Amy Finlinson Faust. Faust fólkið var af landnemum komið, og hinn ungi James var þakklátur viðtakandi trúararfleyfðar og þjónustu í fagnaðarerindinu. Meðal áa hans má nefna fyrsta biskup kirkjunnar, Edward Partridge; og ráðgjafa spámannsins Josephs Smith, síðari daga postulann Amasa M. Lyman.

Árið 1939 tók hinn 19 ára gamli James E. Faust við trúboðsköllun til Brasilíu. Þetta var þegar trúboðsstarf var á byrjunarstigi í Suður-Ameríku. Verkið gekk hægt fyrir sig. Trúboðar eins og öldungur Faust urðu ekki vitni að þess konar vexti sem síðar átti eftir að koma í ljós í latnesku Ameríku. Á einu tilteknu ári hinna þriggja sem Faust forseti var í trúboðinu, voru aðeins þrjár skírnir trúskiptinga á meðal allra hinna 70 trúboða sem þjónuðu í Brasilíu. Samt vann hann og félagar hans í trúboðinu af fullum krafti. Þeir sem tóku á móti boðskap þeirra, sagði hann, mundu verða meðal hinna útvöldu á upphafsárum kirkjunnar í Brasilíu.

„Á þeim tíma bar verk okkar ekki ávöxt og var erfitt,“ sagði Faust forseti um trúboð sitt á októberráðstefnunni 2000. „Við gátum ekki séð fyrir hina miklu úthellingu anda Drottins sem gerst hefur í (Brasilíu) og nærliggjandi löndum í Suður-Ameríku, Mið-Ameríku og Mexíkó á árunum þar á eftir.“

Hann skipti á trúboðsfötunum fyrir hermannabúning 1942 þegar hann gekk í U. S. Army Air Corps í Síðari heimsstyrjöldinni. Mitt í ærandi hávaða stríðsins, fann Faust forseti huggun, enn á ný, í anda Drottins. Á einu skeiði var hann eini kirkjumeðlimurinn sem þjónaði á skipi og var að flytjast til Suður-Kyrrahafs. Á sunnudögum, leitaði Faust forseti að stöðum á skipinu þar sem hann gæti sungið upp úr sálmabók í vasabroti, lesið riningarnar og beðist fyrir. „Oftast nær fór ég fremst í skipið, á opið svæði, þar sem öldurnar yfirgnæfðu söng minn, og ég var með mína eigin þjónustu eftir því sem best ég gat,“ sagðist honum frá í Church News á árinu 1985.

Í stuttu leyfi frá hernum 1943, kvongaðist hann Ruth Wright, sem var skólasystir hans úr Granite High School, í Salt Lake musterinu. Þau eignuðust þrjá syni og tvær dætur. Svo fór að Faust hjónin eignuðust 25 barnabörn og 28 barnabarnabörn í fjölskylduna.

Á árinu 2005 var systir Faust spurð í viðtali við Church News hvernig ævi hennar með Faust forseta hefði verið. „Hún hefði ekki getað verið betri,“ svaraði hún. „Ég fann einn góðan, og hann er verndari. Það snjallasta sem ég nokkru sinni gerði á ævi minni var að giftast honum.“

Sonur lögmanns og dómara sneri Faust forseti sér eðlilega að lögmannsstörfum. Eftir að hafa unnið til doktorsgráðu í lögfræði við University of Utah Law School 1948, starfaði hann sem lögfræðingur í Salt Lake City fram að því að hann var kallaður sem aðstoðarmaður hinna Tólf hinn 6. október 1972.

Almannaþjónusta var virkur þáttur í lífi Fausts forseta á starfsævi hans. Hann þjónaði sem fulltrúi á löggjafarþingi Utah fyrir Demókrata frá 1949-1951. Hann þjónaði einnig sem ráðgjafi fyrir American Bar Journal og var forseti Utah Bar Association 1962-1963. Þá var hann skipaður af John F. Kennedy forseta í lögfræðinganefnd er fjallaði um mannréttindi og kynþáttaóeirðir.

Ævilöng skuldbinding Fausts forseta við kirkjuþjónustu var blessun fyrir ótalmarga. Áður en hann gerðist einn aðalvaldhafanna þjónaði hann sem ráðgjafi biskups, biskup, háráðgjafi, ráðgjafi stikuforseta, stikuforseti og sem svæðisfulltrúi. Hann skipti auðveldlega yfir í fastaþjónustu í kirkjunni þegar Harold B. Lee forseti veitti köllunina sem aðstoðarmaður hinna Tólf. „Lee forseti sagði mér að ég gæti látið nafnið mitt standa á hurð lögfræðistofu minnar,“ sagði Faust forseti. „En ég sagði honum að ég hefði verið kallaður, legði nú hendur á plóginn, og kærði mig ekki um að líta nokkru sinni til baka.“ Laus við allar byrðar hóf hann feril sinn sem „vinnuþjarkur“ fagnaðarerindisins – ferðaðist um heiminn og þjónaði meðlimum sístækkandi alheimskirkju. Faust forseti var studdur sem meðlimur forsætisráðs sveitar hinna sjötíu 1. okt. 1976. Tveimur árum síðar tók hann sæti sitt í Tólfpostulasveitinni, sæti það sem var autt eftir lát öldungs Delbert L. Stapley 19. ágúst 1978.

„Enginn hefur komið að þessari köllun með dýpri tilfinningu um vanhæfni en ég geri á þessari stundu,“ sagði hinn nýi postuli á október aðalráðstefnunni 1978. „Mér er ljóst að meginkrafan fyrir hið heilaga postuladæmi er að vera persónulegt vitni um Jesú sem Krist og hinn guðlega endurlausnara. Ef til vill telst ég hæfur á þeim grunni einum saman. Sannleikurinn hefur orðið mér ljós vegna hins ósegjanlega friðar og krafts anda Guðs.“

Í ævisögu Fausts talar Gordon B. Hinckley forseti um mikilvægt postullegt framlag vinar síns. „Sem meðlimur hinna Tólf, var bróðir Faust maður sterkra skoðana og hafði hugrekki til að setja þær fram. Ég varð aldrei þess var að hann væri ekki á réttri braut, og það var þess vegna sem ég bað hann um að vera annar ráðgjafi minn – vegna þess að ég mat það meðal hinna mörgu annarra kosta hans. Hann er frábærum gáfum gæddur og mjög aðgætinn maður. Hann hugsar áður en hann talar. Hann veður alls ekki áfram. Hann hugsar hlutina til enda, eða hann spyr spurninga til að góma staðreyndirnar svo að staðreyndirnar gómi hann ekki. Hann er fullkomlega traustsins verður í alla staði. Við þurfum ekki að hafa áhyggjur af bróður Faust.“

Faust forseti hóf sitt fyrsta tímaskeið í Æðsta forsætisráðinu, kallaður sem annar ráðgjafi hinn 12. mars 1995. Starfandi við hlið Hinckleys forseta og meðráðgjafa sínum Thomas S. Monson forseta, tók hann þátt í framúrskarandi tímaskeiði í sögu kirkjunnar þar sem hæst ber mikil afköst við byggingu mustera og áframhaldandi vöxt kirkjunnar.

Þegar hann hélt upp á 85 ára afmæli sitt 2005, sagði hinn auðmjúki Faust forseti að hið eina sem hann sæi eftir í lífinu væri að hann hefði ekki „gert betur (og) þjónað meira.“ „Ég hef lifað dásamlegu, hamingjuríku lífi,“ sagði hann við það tækifæri. „Ég hef verið blessaður langt umfram það sem ég hef unnið til. Ef ég ætti að lifa lífi mínu upp á nýtt, mundi ég í aðalatriðum lifa sams konar lífi og ég hef gert. Það væri ekki margt sem ég mundi breyta.“