Hjálparhönd frá strönd til strandar

Meðlimir og nágrannar í Síerra Leóne, Afríku vestur svæðinu, stilla sér upp fyrir hátíðlega myndatöku á þjónustudegi Hjálparhandar mormóna. Meðlimir lögðu fram hundruð þúsunda klukkustunda í samfélagsþjónustu.

Hjálparhönd mormóna er sífellt að verða kunnari meðal stjórnvalda, sveitarstjórna og forystumanna út um allan heim. Þeir taka fagnandi á móti meðlimum klæddum gulum bolum sem komnir eru á kreik þennan þjónustudag berandi pensla, hrífur, skóflur og – í sumum landanna – sveðjur til að hreinsa runnagróður í vegköntum og við borgarstrætin.

Í Afríku hinn 27. október létu meðlimirnir ekki staðar numið við samfélög sín eða landamærin. Þeir fóru með Hjálparhönd mormóna þennan þjónustudag frá strönd til strandar.

Nokkrir tugir þúsunda meðlima kirkjunnar í suðausturhluta Afríku og vestur Afríku svæðinu, undir stjórn svæðisforsætisráða og með leiðsögn almannatengsla fyrir Afríku, notuðu þennan laugardag til að leggja fram sem nemur þúsunda klukkustunda samfélagsþjónustu. Þeir komu út í stórhópum í Suður-Afríku, Botsvana, Simbabve, Namibíu, Nígeríu, Gana, Líberíu, Fílabeinsströndinni, Síerra Leóne, Keníu og Tansaníu – bara svo nokkuð sé nefnt. (Vinsamlega lítið á bls. 15 varðandi samskonar verkefni í Brasilíu).

Frá suðaustur Afríku upp að austurströndinni þvert yfir til vesturstrandarinnar buðu meðlimir fram sjálfboðastarf við sjúkrahús og munaðarleysingjahæli, hreinsuðu markaðstorg og vegi, framkvæmdu viðgerðir tækja við skólana, þjónuði við elliheimili og voru yfirleitt mættir hvar sem þörf var fyrir þá í átaki sem var svo risavaxið að af því fóru fregnir í fjölmiðlum þvert yfir meginlandið og varð jafnvel til þess að forsetafrúin í Botsvana færði sjálfboðaliðunum þakkir.

„Framúrskarandi,“ var lýsingarorðið fyrir þjónustudag Hjálparhandar mormóna í frásögn öldungs William W. Parmley af hinum Sjötíu og forseta Afríku Suðvestur svæðisins. „Það var mjög ánægjulegt að sjá hversu glaðir hinir heilögu voru er þeir tóku þátt í þessu verkefni. Smitandi vinnugleði þeirra varð til þess að margir aðrir bættust í hópinn.“

Staðreyndin er sú, að sögn öldungs Adesina J. Olukanni, svæðishafa Sjötíu og yfirmanns almannatengsla fyrir Afríku, að talsverður hluti þessara tuga þúsunda þennan dag voru ekki meðlimir kirkjunnar. Til dæmis, í Botsvana, hófu um 50 meðlimir lítillar greinar dagsverkið. Bráðlega tóku nágrannarnir við sér og bættust í hópinn. Þegar dagur var að kveldi kominn var vinnuhópurinn orðinn um 150 manns. Fólkið brást vel við boði greinarforsetans og á sakramentissamkomu daginn eftir var fullt út úr dyrum.

„Þátttakan var feiknamikil,“ bætir öldungur Olukanni, fyrrum ráðgjafi í Afríku vestur svæðisforsætisráðinu, við. „Í mörgum tilvikum, meiri en þátttaka í sakramentissamkomu á fjölmörgum stöðum.“

Hann bætti við að í fréttaskeytum í Nígeríu, hafi stjórnarstarfsmenn, dómarar, leiðtogar annarra trúarsamfélaga og þorpsleiðtogar látið í ljós undrun yfir að svo margir meðlimir einnar kirkju leggi fram þjónustu í samfélaginu.

„Allir voru blessaðir vegna tækifærisins að fylgja fordæmi og boði frelsarans að þjóna öðrum,“ sagði öldungur Craig A. Cardon, ráðgjafi í Afríku vestur svæðinu.
Upphafið að Hjálparhönd mormóna í Afríku hófst í smáum stíl en hefur síðan undið upp á sig. Skipulagt sem Suður-Afríku verkefni, að sögn öldungs Eric C. Jackson, Afríku suðvestur svæðis almannafulltrúatrúboða, sem þjónar með konu sinni, systur Kaye Jackson, var hugmyndirn í fyrstu að ná yfir suðaustursvæðið, en síðan, á maínámskeiði fyrir almannafulltrúa í Suður-Afríku kom fram hugmyndin að þjónustudagurinn næði þvert yfir Afríku.

Til þess að koma til greina í verkefni á vegum Hjálparhandar mormóna, útskýrir öldungur Olukanni, verður grein, deild eða stika að hefja samstarf við samfélagið, einhverja stofnun eða aðra kirkju í þjónustuverkefninu.

Þessir skilmálar og árangurinn sem náðist uppfylltu það sem öldungur Parmley lýsti sem tvíþættum tilgangi Hjálparhandar mormóna þvert yfir Afríku: Hið fyrra, segir hann, var „að hjálpa til við að hreinsa upp og fegra útvalin svæði í Afríku.

Við vildum fylgja ráðgjöf Benjamíns konungs: ‘Þegar þér eruð í þjónustu meðbræðra yðar, eruð þér aðeins í þjónustu Guðs yðar.’“ Í öðru lagi, segir hann, „snerist þetta um að færa kirkjuna út úr móðu og myrkri í Afríku.“

Árangurinn vitnar um sig sjálfan. Nokkrum dögum eftir atburðinn, hringdi stjórnarstarfsmaður í Henry Shong-Ako almannafulltrúa í Akkra, Gana, og sagði: „Þakka þér fyrir að koma mér í samband við kirkju þína.“ Hann bætti við að hann væri reiðubúinn að hjálpa kirkjunni í Gana, þar með talið varðandi ný byggingarleyfi og þess háttar.

Stjórnarleiðtogi í Ife héraðsstjórninni í Nígeríu reiknaði út að kirkjan hefði sparað stjórninni eitthvað um hálfa milljón naira (um fjórðung milljónar króna).

Í Jóhannesarborg, Suður-Afríku, eftir að meðlimir gerðu við búnað í Riversands leikskólanum, kom stjórnandi skólans í myndatökuna og sagði: „Ég trúi varla hverju þið hafið komið í verk. Mér er óskiljanlegt hversu miklu þið hafið komið til leiðar fyrir börnin hérna. Ég get varla beðið mánudagsins þegar börnin koma og sjá hvað hér hefur gerst. Ég bið til Guðs að hann blessi ykkur og allt ykkar fólk.“