Kirche Jesu Christi der Heiligen der Letzten Tage
Fréttir - 12.07.2010

 

Cebu-musterið vígt

Upplýsta Cebu-musterið er tignarlegt í myrkrinu.

Thomas S. Monson forseti ræðir við drengi og telpur eftir stjórnun hornsteinsathafnar Cebu-musterisins á Filippseyjum.

Einn mikilvægasti söguatburður kirkjunnar og einnig heimsins alls - er vígsla nýs musteris - en hann átti sér stað sunnudaginn 13. júní, þegar Thomas S. Monson forseti helgaði Drottni Cebu-musterið á Filippseyjum.

Monson forseti var í forsæti þriggja samkoma og flutti á þeim innblásinn boðskap og vígslubæn sem markaði lok musterisins. 

Hann skoðaði fyrst innviði musterisins laugardaginn 12. júní, og gekk um hina nýju byggingu. Að lokinni skoðunarferðinni, sagði hann að hann hefði komið nokkrum sinnum til Filippseyja og að í Cebu - sem er í 12.360 kílómetra fjarlægð frá heimili hans í Salt Lake Borg - "finnst mér ég vera heima."

Áður en hann yfirgaf musterið eftir síðustu vígslusamkomuna, sagði hann aftur: "Mér líður sannlega eins og ég sé heima. Hér í Cebu-borg er hús Drottins, hús föður okkar. Það er fagurt musteri."

Þegar Monson forseti var spurður að því hvaða orð mundi best lýsa Síðari daga heilögum á Filippseyjum, sagði hann: Námfýsi.

Hann bætti svo við að þeir nytu blessunar og væru auðmjúkir og gæskuríkir.

Í þann mund sem Monson forseti yfirgaf musterið síðdegis á sunnudegi, sagði hann við Church News: 

"Þetta var dásamlegur dagur. Samkomurnar allar voru afar andlegar."

Hinn sögulegi atburður hófst með innsiglun táknræns hornsteins. Monson forseti smurði fyrstu múrblöndunni og bauð síðan öðrum að skiptast á að smyrja múrblöndu á efstu brún hornsteinsins til marks um byggingarlok hins nýja musteris.  Þeir sem það gerðu voru m.a. Henry B. Eyring forseti, fyrsti ráðgjafi Æðasta forsætisráðsins; öldungur Dallin H. Oaks í Tólfpostulasveitinni; öldungur William R.Walker af hinum Sjötíu og framkvæmdarstjóri Musterisdeildarinnar; H.David Burton yfirbiskup; og nokkur börn. Systir Kathleen Eyring, systir Kristen Oaks og systir Barbara Burton voru í fylgd eiginmanna sinna í Cebu-borg.

Hornsteinshólfið geymir blöð, bækur, ljósmyndir og skjöl er varða kirkjuna á Filippseyjum, og einnig enska og cebuska útgáfur af ritningunum, og tvær bækur eftir Monson forseta.

Við lok hornsteinsahafnarinnar, færði Monson forseti Filippseyingum þakkir fyrir fórnirnar sem þeir færðu í Síðari heimstyrjöldinni.

Vígslan var send út í 164 stiku og umdæmis byggingar, vítt og breitt um Filippseyjar á þeim degi sem Eyring forseti sagði vera "dag hátíðar og þakklætis."

Öldungur og systir Oaks bjuggu á Filippseyjum frá 2002 til 2004. Hann sagði það ánægjulegt að vita að Síðari daga heilagir á Filippseyjum "væru sterkari og trúfastari nú en þegar hann fór frá Filippseyjum fyrir sex árum."

Burton biskup sagði: "Þetta hefur verið dásamlegur dagur. Þetta er guðsgjöf því fólki sem býr í þessum heimshluta. Það er gleðiríkt að geta verið hér og finna andann sem hér var í dag."

Öldungur Walker sagði: "Ég þykist viss um að hinir heilögu á Filippseyjum muni minnast þessa alla tíð, komu Monsons forseta, ljúfmennsku hans, gæsku og lítillætis. Þeir munu minnast þess hvernig hann kom fram við börnin."

Gerald E. Mortimer frá Ammon, Idaho, mun þjóna sem musterisforseti, ásamt eiginkonu sinni, Lindu Mortimer, sem þjónar sem forstöðukona musterisins. Ráðgjafar Mortimer forseta eru Reynaldo L. Cuyong frá Cagayan de Oro, Filippseyjum og Jesse Lee

Byram frá Rigby, Idaho. Eiginkonur þeirra, Virginia Cuyong og Debra Byram, munu þjóna sem aðstoðarkonur systur Mortimer.

Monson forseti heilsaði mörgum börnum allt frá hornsteinsathöfninni fram yfir síðustu samkomuna. Hann tók í hönd þeirra og ræddi við þau líkt og kærleiksríkur afi.

Á leið sinni á síðustu vígslusamkomuna hinkraði hann við til að ræða við Kyle Ayessa Pacana, 9 ára, frá Carmen-grein, Liloan-stiku Filippseyjum. Í fyrstu virtist hún nokkuð feimin og hikandi að ræða við Monson forseta. En allt í einu hljóp hún til hans og vafði hann örmum um mittið.  Hann endurgalt og faðmaði smávaxinn líkama hennar að sér.

Þeir sem urðu vitni að þessu innilega atviki sögðu í kór af tilfinningu: "Óóó..."