Kirche Jesu Christi der Heiligen der Letzten Tage
Fréttir - 18.08.2008

 

BYU boðið á forsýningu Ólympíuleika

Kínverskir áhorfendur fylgjast með BYU dönsurum í amerískum sveifludansi. Það ljómaði af dönsurunum þrátt fyrir að breyta þurfti dagskrá þeirra vegna bleytu á sviðinu sökum rigningar.

Þegar Lee Wakefield horfði á suma af nemendum sínum í BYU taka þátt í hátíðahöldum Vetrar-Ólympíuleikanna 2002 í Salt Lake City, þá vissi hann að það var eitthvað sem maður upplifir bara einu sinni, og sér tæplega nokkru sinni aftur – en það gerðist nú samt.

Við lok þriggja vikna sýningarferðar í Kína, sá bróðir Wakefield, stjórnandi BYU Ballroom Dance Company, enn á ný nemendur sína taka þátt í hátíðahöldum Ólympíuleika þegar, hinn 23. júní, hópurinn hjálpaði til við opnun Menningarhátíðar Ólympíuleikanna, alþjóðlegrar hátíðar í aðdraganda Sumar-Ólympíuleikanna 2008 í Pekíng.

Sýningarhópar frá BYU hafa allt frá því 1984 komið fram á mörgum kínverskum samkomustöðum og í sjónvarpi þar í landi.
Ed Blaser, stjórnandi Performing Arts Management, segir að BYU sé „víðkunnastur amerískra háskóla innan Kína vegna þess að danshópurinn og aðrir sýningarhópar sem tengjast háskólanum sjást svo oft í sjónvarpinu í Kína.“
Það var mikið til vegna þess hve BYU er vel kynntur í Kína að hópnum var boðið fyrir tæpu ári síðan af Kínversku listsýninga stofnuninni að taka þátt í hátíðinni.
Bróðir Wakefield sagði að af öllum þeim stöðum sem þeir hefðu notið þeirra forréttinda að sýna á, þar með talið Peking Poly Plaza alþjóðlega leikhúsið, væri þátttakan í kínversku Ólympíuhátíðahöldunum hápunktur ferðarinnar. Samt sem áður leit svo út í fyrstu, að sýningin yrði ekki svo áfallalaus sem þeir höfðu vonast eftir.

Þegar þau komu á samkomustaðinn, útisvið sérsmíðað fyrir sýninguna, tók að rigna.

„Það rigndi hryllilega,“ sagði Shane Wright fararstjóri. „Stundin var alveg að renna upp og enn rigndi. Síðan stytti upp nægilega lengi til að hópurinn næði að sýna. Þeir þurftu að þerra vatnið af sviðinu fyrir hópinn … síðan strax eftir að við lukum skall rigningin á að nýju. Þetta tókst fullkomlega.“
Annað áhyggjuefni var sú tilfinning að áhorfendur væru ekki mjög hrifnir af frammistöðu hópsins.

Jessica Warren, einn af sýnendunum sem hefur ferðast mörgum sinnum með hópnum, sagði: „Í fyrstu vorum við ekki viss um að áhorfendur hefðu gaman af dansi okkar, þar sem þeir klöppuðu létt og snöggt. Á hinn bóginn, þegar við komum inn í hóp áhorfenda eftir sýningarnar, komumst við að því að fólkið var mjög spennt og vinsamlegt.“

Bróðir Wakefield segir að venjulega megi búast við fagnaðarlátum mitt í sýningum í þessum ferðum hópsins; hins vegar „búist þeir ekki við slíku í Kína vegna þess að þar er öðru vísi menning.“ Hann segir að þetta orsakist af áherslu þeirra á kurteisi og hvað sé viðeigandi. „En jafnskjótt og sýningu lýkur, þegar ið komum meðal áhorfenda, þá held ég að ekki hafi hallað á hvað það varðar hvernig (nemendunum) var tekið af áhorfendum. Hve vel þeir kunnu að meta þetta, ákafinn og spenningurinn, allt lá það í loftinu.“

BYU dansararnir 35 deildi sviðinu með þremur öðrum hópum: kór fullorðinna frá Connecticut og tveimur kínverskum sýningarhópum, en danshópurinn var hápunktur sýningarinnar.